Author: Joshoua

Που τα κομμάθκια που τα ακούεις τζιαι σχηματίζετε ένα χαμόγελο, που απλώνει σε ούλλη σου την φάτσα.

“On a stage I rage and I’m rollin” 😀

Κάποιες φορές, απλά εν ελέγχεις τον εαυτό σου.

Γίνεσαι δύο, τζιαι τρία, τζιαι τέσσερα διαφορετικά κομμάθκια. Που το καθένα έσιη δική του βούληση, δική του γνώμη, λειτουργά αυτόνομα..

Πως τα ελέγχεις;

Πως τα βάλλεις σε τάξη;

‘Απλωνα στα σύννεφα την τσόχα και με μιας

έναν αιώνα κέρδιζα ποντάροντας μιαν ώρα

τώρα θυμώνω, ξεφυσώ και όλο ρωτώ

που σταματάει αυτή η άγρια κατηφόρα…

Ποια εν η αιτία σου μιτά ((μαζί μου)) μου, τζι εν πααίννεις,

Οξα ((ή)) ΄βραν σου καλλύττερον τζι εμέναν εν με παίρνεις.

Εν ήτουν με το κκέφιν της τζι εγίω κατάλαβα την

τζι αππήησα ((πήδηξα)) που τον βραμόν ((φράχτη)) τζιαι ξαναφίλησα την,

για τελευταίαν μου φοράν, τζιαι ποσιαιρέτησα την.

Αρώτουν τες γειτόνισσες προξένια ποιοι επήραν,

Γοιον τον σκαρτάτον ((απο το ιταλικό scartato, τρελλός, παράφρονας)) έπαθα,

αμα μου είπαν τζι έμαθα

καλά την ιστορίαν.

Πάω μες σ’ εναν καφενέν έτσι με δίχως ψέμαν,

Έκατσα τζι έπιννα κοφτές ((ζιβανίες σε μικρά ποτήρια)), να κάμω ξένον γαίμαν.

(more…)

– Πληροφορώ τους λατρεμένους και πιστούς μου αναγνώστες, ότι θα απουσιάζω για λίγες μέρες. Θα πάω σε μέρη μακρινά και ονειρεμένα που ο αέρας φυσά κρύος και αναζοωγονητικός ανάμεσα στους πεύκους και στα έλατα. Που το χώμα μυρίζει υγρασία και τα ζώα τρέχουν ανέμελα σε πράσινα λιβάδια χοροπηδώντας ανέμελα κάτω απο τον απογευματινό ουρανό…

Βασικά εννα πάω Αγγλία να πίασω το Master μου…η περιγραφή ήταν απλά για παραπλάνηση.

– Το δεύτερο μερός του ποιήματος του Πεσκέσιη θα αναρτηθεί μόλις επιστρέψω.

– Ευτηχώς (δοξάζω τον πλάστη μου) που έχουμε έτσι Αρχιεπίσκοπο τζιαι εσκέφτηκε να μας λύσει το Κυπριακό. Λαλεί σου ο άνθρωπος, αφου σχεδόν 40 χρόνια εν τα ήβραν μόνοι τους, καλό θα ήταν να νεκατωθώ να τους το λύσω θκίο παλλίες. Αν δεν είχαμε τζιαι την εκκλησία τόσα χρόνια να νεκατώνεται μες το Κυπριακό, εδιερωτηθήκετε τί εμπορούσε να γίνει;

Εμπορούσε κάλλιστα αγαπητοί μου να ζούμε χωρίς να παίρνουμε χαπάρι ΔΙΠΛΑ ΠΟΥ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ!!!!!!!! (πίσω μου σ’εχω Σατανά,Ιησούς Χριστός νικά, φτουφτουφτουφτουφτου)

– Κάθε Χριστούγεννα η ίδια μαλακία. Η κάθε σκρόφα τραουδήστρια τζιαι ο κάθε χλιμίντζουρο-φλωρούμπας τραουδιστής φκαίνουν τζιαι φκάλλουν τσιχλοτραγουδάκια για τις γιορτές. Τζιαι όι δεν γίνουνται Χριστούγεννα χωρίς εσένα, όι τις γιορτές θα περάσουμε πολλά ωραία μαζί, όι αγαπώ τον πολλά τον Ρούντολφ τζιαι άλλες πολλές μαλακίες. Βασικά εν οι ίδιες μαλακίες που τραουδούν ούλλον τον χρόνο, απλά τα Χριστούγεννα βάλλουν ένα sample με πουτούντα κουδουνάκια του έλκυθρου (τρίγκι-τρίγκι) τζιαι νομίζουν ότι γράφουν διαχρονική, κλασσική νουβέλλα. Κανεί πλέον..φκάρτε τζιαι κανένα για το Πάσχα τα μαυρογέριμα μου.

– Ευτυχώς που έβρεξε λλίο…για να καθαρίσουμε όμως, εν τσουνάμια που θέλουμε, όι νερά.

– Γιατί ούλλοι οι Κυπραίοι άμα παμε εξωτερικό, πάντα-πάντα-πάντα φέρνουμε Toblerone που τα αφορολόγητα;;

-Θα τα πούμε λίαν συντόμως. Με αγάπη, ο γνωστός σας Joshoua.

Γενικά εν μετανίωνω πολλα εύκολα για τα πράματα που κάμνω. Ως επι το πλείστον μετανίωνω για τα πράματα που εν κάμνω στην ζωή μου. Εψές, έκαμα κάτι το οποίο νίωθω ότι εν άξιζε να κάμω. Εν μια κατηγορία πράξεων που, εν μετανίωνεις που τις έκαμες. Απλά άμα το σκεφτείς μετά, καταλαβαίνεις ότι στο τέλος της ημέρας εν επρόσφερε κάτι, ούτε σε εσένα αλλα ούτε τζιαι στην άλλη πλευρά.

Όπως τις πλείστες Κυριακές, εψές είμασταν στο γνωστό μπαράκι με τους υπόλοιπους, τζιαι επίνναμε. Σε κάποια φάση έκατσε δίπλα μου μια τύπισσα η οποία, απο ότι εκατάλαβα, πρέπει να ήταν γνωστή με τους υπόλοιπους. Όπως τζιαι να έσιη, εγω πρώτη φορά την εθωρούσα, η ίδια ένιωθε διάσημη ανάμεσα μας. Γενικά στον κόσμο που ζούμε, το στάτους σου ανεβαίνει ανάλογα με τον κόσμο που έσιης γυρώ σου.

(more…)