Έτσι που λέτε. Μετά που το φρουτάκια, το πάκμαν τζιαι το μπάπολ-μπάπολ οι εφευρέτες της δημοκρατίας, της ελεύθερης έκφρασης τζιαι του ίσου λόγου (που εννα το πει τζιαι ο κόλος τους άλλο λλίο ότι εδώκαν τα φώτα της Ευρώπης) αποφασίσαν να λογοκρίνουν τζιαι να ελέγξουν τα μπλόγκς.
Εν γουστάρουν αλόπως να έσιει τρόπο ο κόσμος να λαλεί τζίνο που θέλει, χωρίς να τον ελέγχουν. Εν τους αρέσκει το ότι υπάρχει ένα βήμα ελεύθερο, ότι όποιος θέλει μπορεί να γίνει συγγραφέας, δημοσιογράφος τζιαι να πει την γνώμη του. Ενοχλεί τους, το γεγονός ότι εν το καταλάβουν τούτο το πράμα… το ίττερνετ ρε κουμπάρε.
Καταλάβουν ότι εν επικίνδυνο για όσα εκτίζαν τόσα χρόνια. Τόσα χρόνια επροσπαθούσαν να πείσουν τον κόσμο ότι ο μοναδικός τρόπος να εκφράσουν τις απόψεις τους εν μέσα που τα κόμματα τους τζιαι ότι τζίνοι εν οι μόνοι που μπορούν να τους βοηθήσουν. Ήταν σίουροι τόσα χρόνια ότι εξεγελούσαν τζιαι ελέγχαν τες μάζες. Εξέραν ταυτόχρονα ότι υπάρχουν κάποιοι μες τες μάζες που εν μασούν το παραμύθι τζιαι μπορούν να κάμουν ζημία άμα τους δοθεί η ευκαιρία. Ως πριν λλία χρόνια όμως, επαναπαύουνταν στο γεγονός ότι οι λλίοι τζιαι επικίνδυνοι, εν είχαν τρόπο να το κάμουν τζιαι ότι αν εχρησιμοποιούσαν τους διαθέσιμους τρόπους (τηλεόραση, ράδιο) εν θα είχαν πρόσβαση σε πολλή κόσμο, τζιαι το πολλή, πολλή να τους αποκαλούσαν γραφικούς. Πριν το ίντερνετ ήμασταν ακίνδυνοι κύριοι!
