«Μόλις πλακώσει ο θάνατος, αρχίζει η καταγραφή της ζωής..»
Έτσι είναι, μόλις πεθάνει κάποιος ούλλοι αρχίζουν να θωρούν ποιός ήταν, πως έζησε τζιαι τί έκαμε. Γ ια λλίη ώρα φτύνουν τον κόρφο τους τζιαι ευχαριστούν αόρατους φίλους τζιαι δυνάμεις, για την τύχη που είχαν να μεν είναι στην θέση του πεθαμένου τζιαι μετά συνεχίζουν την ζωή τους που τζιαμέ που την αφήκαν.
Ο θάνατος εν η φυσική κατάληξη του ανθρώπου. Πιστεύκω ότι σε ούλλους αξίζει ένας ήρεμος θάνατος, χωρίς πόνο. Σαν τζοιμάσε, να κλωτσήσεις την σίκλα δηλαδή. Τζιαι ο ποιό κακός άνθρωπος στον κόσμο να είσαι, αμα υποφέρεις στο νεκροκρέβατο σου, ούτε άφεση αμαρτιών εννα πίασεις αλλα ούτε τζιαι τα κακά που έκαμες εννα ξυλιφτούν.
