Author: Joshoua

Εν πάμε μπροστά σαν χώρα, σαν λαός.

Όσο παιρνούν τα χρόνια τόσο παραπάνω το αντιλαμβάνουμε τζιαι τόσο παραπάνω απογοητεύκουμε.

Δεν ξεχνούμε, δεν συγχωρούμε, δεν προχωρούμε. Εν τούτο το πρόβλημα μας τελικά.

Τα φαντάσματα του παρελθόντος, ελέγχουν την ζωή μας τζιαι τις αποφάσεις μας. Αποφεύγουμε να δούμε στα μάθκια τα καθημερινά προβλήματα τζιαι κατρακυλούμε σε ένα κατήφορο με μάθκια μας διμμένα τζιαι τους υπεύθηνους να μας φωνάζουν ότι φταίν άλλοι για την κατάντια μας.

Οι Τουρκοκύπριοι στην άλλη πλεύρα γράφουν μας κανονικά (όπως τζιαι η διεθνής κοινότητα φυσικά) τζιαι ενισχύουν το κράτος τους όπως μπορούν. (more…)

Θωρώ ένα μεγάλο πρόβλημα στην κοινωνία μας σήμερα. Για μένα, ίσως να εν τζιαι η πηγή πολλών άλλων προβλημάτων γενικότερα. Αποφάσισα να το αποκαλώ, «Η δυτική ψευδαίσθηση».

Δυτική γιατί θεωρώ ότι εξεκίνησε που τον δυτικό (όπως τον αποκαλούμε) πολιτισμό, που χώρες όπως η Αμερική, η Μεγάλη Βρεττανία τζιαι η Ευρώπη. Ψευδαίσθηση, γιατί εν κάτι που το θωρούμε ούλλοι μας, αλλα οι παραπάνω, αντιλαμβανούμαστε λάθος την υπόσταση του τζιαι την κατάσταση του.

Κατ’ επέκταση, τούντο πρόβλημα οδηγεί σε λάθος αντιδράσεις που τους πολίτες τους κράτους, με πρώτη τζιαι καλύτερη την αδιαφορία τζιαι τον σταρχιδισμό.

Στην Κύπρο επικρατεί μια κατάσταση του τύπου «εν ούλλα ΟΚ» την στιγμή που τίποτε έννεν ΟΚ. (more…)

Φεύγει λοιπόν ο παλίος ο χρόνος τζιαι πριν φύει, διά μας την ευκαιρία να φάμε όσο μπορούμε χωρίς να νιώθουμε τύψεις τζιαι χωρίς να μας κόφτει ότι θα βουρούμε στα γυμναστήρια τζιαι στα σπά μόλις μπεί ο Γεννάρης, για να χάσουμε όσα εβάλαμε.

Με την καινούργια χρονία, ούλλοι βάλλουμε στόχους τζιαι κάμνουμε ευχές (κάθε χρόνο τες ίδιες φυσικά) με την ελπίδα ότι η ο χρόνος θα μας μπέι τζιαι θα μας φκεί καλύττερα απο ότι ούλλοι οι άλλοι της ζωής μας.

Φέτος αποφάσισα να κάμω μια λίστα με ευχές ή καλύτερα παρακλήσεις, με την ελπίδα ότι κάποιος θα τις διαβάσει τζιαι θα κάμει κάτι για να με ευχαριστήσει.

Λοιπόν, την νέα χρονία θέλω:

• Κάποιον να κάτσει ήρεμα τζιαι ωραία τζιαι να εξηγήσει της Κυρίας Λίτσας Μιτέλλα ότι πρέπει να σταματήσει να γράφει σειρές της τηλεόρασης. Οι «Καραόλοι αλα κρέμ» έννεν αστείοι. Είμαστε κρίμα εμείς, αλλα τζιαι οι ηθοποιοί που γίνουνται ρεζίλι, έλεος! (more…)

Μια νύχτα πήρα την ομορφιά στα γόνατά μου και τη βρήκα πικρή και τη βλαστήμησα.

Oπλίστηκα ενάντια στη δικαιοσύνη δραπέτευσα…

Μάγισσες, μιζέρια, μίσος εσείς θα διαφυλάξετε το θησαυρό μου!

Kατόρθωσα να σβήσω απ’ τα λογικά μου κάθε ελπίδα ανθρώπινη.

Mε ύπουλο σάλτο χίμηξα σα θηρίο πάνω σ’ όλες τις χαρές σας να τις κατασπαράξω.

Επικαλέστηκα τους δήμιους να δαγκάσω πεθαίνοντας τα κοντάκια των όπλων τους.

Επικαλέστηκα κάθε οργή και μάστιγα να πνιγώ στο αίμα, στην άμμο!

H απόγνωση ήταν ο θεός μου!

Κυλίστηκα στη λάσπη, στέγνωσα στον αέρα του εγκλήματος, ξεγέλασα τη τρέλα!

Kαι η άνοιξη μου πρόσφερε…

Tο φρικαλέο γέλιο του ηλίθιου…