Author: Joshoua

Ένα πρωί την προηγούμενη εβδομάδα, άνοιξα το κομπιούτερ μου το πρωί στην δουλεία τζιαι είπα να τσιακκάρω το φέισμπουκ, να δώ κανένα νέο.

Εν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που εξαρτούνται ψυχή τε και σώματι που την καινούργια τούτη διαδικτυακή εφαρμογή.

Καλώς ή κακώς, το φέισμπουκ εν ένας πολλά σπουδαίος τρόπος να μοιράζεσαι πληροφορίες, γιαυτό τζιαι εγώ δημοσιεύκω ως επι το πλείστον άρθρα, βίντεο τζιαι φωτογραφίες που θεωρώ ότι εννα ενδιέφεραν κάποιους που τους ανθρώπους που εν συνδεδεμένοι μαζί μου. Το ίντερνετ εν μια ανεξάντλητη πηγή γνώσης τζιαι πληροφορίας τζιαι κατ’ επέκταση, το φέισμπουκ ένας πολλά καλώς τρόπος αλληλεπίδρασης τζιαι ανταλλαγής απόψεων, άσχετο πως κάποιοι απλά χρησιμοποιούν το για να χουμιστούν ή για να έβρουν φίλο / φίλη.

Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν, ένας φίλος Τούρκος (μάλιστα Τούρκος, που την Άγκυρα) εδημοσίευσε ένα βίντεο που ονομάζεται "Turkey, more than you know". Εν ένα βίντεο που έκαμε μια Αγγλική, δημόσια υπηρεσία που ασχολείται με τις εισαγωγές τζιαι τις εξαγωγές της χώρας.

Το συγκεκριμένο βίντεο δεν είσιεν καμία σχέση με οτιδήποτε άλλο είδα τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά την Τουρκία. Μιλώ για τα βίντεο που απεικονίζουν τους Τούρκους σαν γύφτους, την Τουρκία σαν μια χώρα βάρβαρη τζιαι απολίτιστη τζιαι την οικονομία της έτοιμη να καταρρεύσει.

Ανάμεσα σε άλλα, που το βίντεο έμαθα τα εξής.

Η Τουρκία έχει την ποίο γρήγορα αναπτυσσόμενη οικονομία στην Ευρώπη.

Έχει τον νεαρό πληθυσμό στην Ευρώπη, 45 εκατομμύρια άνθρωποι είναι κάτω των 35 ετών.

Είναι ο τέταρτος μεγαλύτερος εξαγωγέας υφασμάτων, στον κόσμο.

Έχει την μεγαλύτερη παραγωγή τηλεοράσεων και DVD, στην Ευρώπη.

Έχει την μεγαλύτερη παραγωγή εμπορικών αυτοκινήτων, στην Ευρώπη.

Έχει μια απο της τρείς μεγαλύτερες παραγωγές γιότ πολυτελείας, στον κόσμο.

Τα ποιό πάνω εν μερικά που τα πολλά που πραγματεύεται το βίντεο. Αν προσθέσουμε το γεγονός ότι η Τουρκία θα φιλοξενήσει τον αγωγό που θα διοχετεύει ένα μεγάλο ποσοστό φυσικού αερίου στην Ευρώπη, τότε μπορούμε να αντιληφθούμε με πόσο οικονομικά μεγάλη χώρα έχουμε να κάμουμε.

Σίουρα κάποια πράματα εν τα λαλεί το βίντεο, όπως καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δολοφονίες τζιαι καταδίκες δημοσιογράφων τζιαι δημοσίων προσώπων που διαφώνησαν με την κυβέρνηση τζιαι άλλα πολλά.

Τζείνο που με έβαλε σε σκέψεις, εν το ότι, τόσα χρόνια παρουσιάζουν μας την Τουρκία, σαν μια χώρα που εν νάκκο ποιό ανεπτυγμένη που την Αγκόλα. Θέλουν να μας δώκουν την εντύπωση ότι η Τουρκία εν μια χώρα που εν έσιει τίποτε άλλο εκτός που στρατιωτική δύναμη.

Τους λόγους εν τους επροσδιόρισα ακριβώς, ίσως για να αλλοιώνουν την εικόνα τζιαι την αντίληψη των καταστάσεων. Για να μειώνουν τον εχθρό στα μάτια μας. Όπως κάμνουν στην Βόρειο Κορέα. Όπως εκάμναν στην ΕΣΣΔ πριν είκοσι χρόνια.

Το θέμα εν ότι, τούτο συμβαίνει σε ούλλες τες πτυχές του Κυπριακού. Αλλοιώνουν καταστάσεις, κρύφκουν μας πράματα, περιπαίζουν μας ως πάρατζει.

Στο τέλος τζιαι οι ίδιοι οι πολιτικοί, πιστεύκουν τες πελλάρες που λαλούν τζιαι εν αντιλαμβάνονται σωστά τζιαι ρεαλιστικά τις καταστάσεις. Συνέπεια τούτου, εν το ότι εν μπορούν να δράσουν τζιαι να αντιδράσουν σωστά τζιαι κάμνουν πάντα τες λάθος κινήσεις.

Έτσι τα προβλήματα μινήσκουν πάντα άλυτα τζιαι οι κινήσεις μας ίδιες τζιαι μονότονες. Απλά επειδή φοούμαστε να κάτσουμε τζιαι να δούμε την αλήθκεια κατάματα. Όποια τζιαι αν είναι.

Εχτές άκουσα την Βάκια Σταύρου στο πρώην σινεμά Παλλάς.

Σε τούτο το τραούδι, εγεμώσαν τα μάθκια μου.

Έσιει χρόνια να με συγκινήσει, να με συνεπάρει οποιαδήποτε ερμηνεία.

Ακούστε το, τα λόγια εν περιττά.

Προχτές, επήαμε με τους συναδέλφους μου στα Καμινάρια, να φάμε σε ένα καφενείο – ταβέρνα που ακούσαμε ότι κάμνει ωραίο μεζέ.

Τα Καμινάρια, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ένα γραφικό χωρίο στην Νότια Μαραθάσα. Βρίσκεται στο σταυροδρόμι Λευκωσίας, Λεμεσού τζιαι Πάφου τζιαι είναι σε μια καταπράσινη τοποθεσία κοντά στον ποταμό Διάριζο. Κοντά στα Καμινάρια επίσης βρίσκονται δύο Ενετικά γεφύρια, το γεφύρι της Ελιάς τζιαι το γεφύρι του Τζιελεφού, καθώς τζιαι ένα πανέμορφο μονοπάτι της φύσης.

Σε γενικές γραμμές, εν ένα που τα πολλά Κυπριακά χωρία που επιβάλλετε να επισκεφτεί κάποιος .

Ο Κύριος Λεωνίδας, επήε που το πρωί τζιαι εψούμνησε τα πράματα που εχρειάζετουν. Όταν εφτάσαμε με το καλό κατα τις οκτώ την νύχτα, ήταν έτοιμος για σερβίρισμα.

Η ποικιλία που μας έφερε να φάμε, πραγματικά εν απερίγραπτη. Ούλλα φρέσκα της ώρας τζιαι παραδοσιακά Κυπριακά. Σαλάτα με χόρτα που το περβόλι του, κολοκούθκια με τα αυκά, συκώτι με τα κρομμύθκια, σούβλα χοιρινή, ανθούς γεμιστούς τζιαι πολλά άλλα.

Η ζιβανία του χωρκάτικη τζιαι διπλοκαζανιαστή τζιαι η μπύρα του παγωμένη τσακρί.

Ούλλα εμαήρεψε τα ο Κύριος Λεωνίδας με την γενέκα του.

Στην παρέα μας, έκατσε τζιαι ο Κύριος Γίαννος, θαμώνας του καφενείου.

Μόλις έκατσε, ο Κύριος Λεωνίδας εβούρησε, έφερε του πιάτο τζιαι ποτήρι τζιαι επρόσφερε του φαί.

Εφάαμε ούλλοι παρέα τζιαι στο τέλος του φαγιού ο Κύριος Λεωνίδας επήε μέσα τζιαι έφερε μας ότι μαιρεμένο έμεινε, να τσιμπήσουμε με την ζιβανία μας. Ανάμεσα σε άλλα, έφκαλε τσαμαρέλλα, καππάρι τζιαι μανιτάρκα ξιδάτα, ούλλα δικής του παραγωγής τζιαι έκατσε μαζί μας τζιαι τζείνος.

Ο Κύριος Λεωνίδας τζιαι ο Κύριος Γίαννος είναι που τους τελευταίους κατοίκους του χωρίου.

Εμείναν τζιαι εν εμείναν 60 άτομα, απο ότι μας είπαν, οι υπόλοιποι σιγά, σιγά εμετακινηθήκαν στις πόλεις.

“Είμαστε περήφανοι εμείς οι Καμιναρκώτες. Πρωτύτερα, ούλλη η Κύπρος είσιεν καλάθκια τζιαι αντζία που τα Καμινάρκα. Αν μ’αρωτήσεις εμένα πόθθεν είμαι, εν θα σου πω, με Λευκωσία, με Λεμεσό. Εγίω είμαι Καμιναρκώτης.”

Σχεδόν ξεχασμένοι που τον κόσμο τζιαι στα 73 τους χρόνια, οι δύο ηλικιωμένοι μιλούν με διαύγεια έφηβου για το χωρίο τους τζιαι για τες αλλαγές που πρέπει να γίνουν για να ανθήσει η ύπαιθρος τζιαι να έρτει ζωή πίσω στα χωρία μας.

Ειρωνικά, εμείς για να αντιληφθούμε τες πραγματικότητες πρέπει να πάμε που τζιαμέ τζιαι να κάτσουμε μαζί τους. Μόνο έτσι νιώθουμε την ανάγκη τους για παρέα τζιαι σοκάρει μας η τιμιότητα τζιαι η φιλοξενία τους.

Εν τυχεροί για μένα που εν ζουν τούτο το καρναβάλι τζιαι τούτο το καθημερινό μπάχαλο της πόλης. Που ζουν δίπλα που τους ποταμούς τζιαι τα δέντρα. Όπως είπε τζιαι ο Κύριος Γίαννος όμως, άμα αρρωστήσουν τί γίνεται;

Οι κουβέντες που μου εμείναν παραπάνω ήταν:

“Οι βουλευτές αθθυμούνται μας μόνο άμα έσιει εκλογές. Στα Καμινάρκα έσιει τριάντα χρόνια να ακούσουμε μωρό να κλαίει. Σε λλία χρόνια εν θα έσιει με κανένα να τους ψηφίζει.”

“Παλιά εζητούσαμε να μας κάμουν γήπεδο να κάμνουμε αθλοπαιδιές. Μετά εζητούσαμε γεροκομεία να προσέχουμε τους γέρους μας. Τωρά ζητούμε να πλατύνουν νάκκο το νεκροταφείο να μας χωρέσει ούλλους. Ούτε για τούτο εν μας κρόννουνται όμως.”

..κι όχι δεν καταλαβαίνω, δεν ξέρω που πατώ και που πηγαίνω..