Το παλίο ΓΣΠ

Έπιασα τζιαι εγώ το γράμμα με το ψηφοδέλτιο για να ψηφίσω, σαν δημότης της Λευκωσίας, τι πιστεύω καλύτερο για το μέλλει γένεσθαι του παλιού σταδίου του ΓΣΠ.

Κατ’αρχήν να πώ ότι θεωρώ ότι, η καλύτερη μέχρι τώρα χρήση του σταδίου που τον τζιαιρό που εσταμάτησε να εν στάδιο, εν το καλοκαίρι που το εκάμαν ντράιβ ιν σινεμά.

Η ποιό ηλίθια κίνηση ήταν που το εκάμαν πάρκινγκ των κυβερνητικών του υπουργείου οικονομικών. Τζίνος που το επρότεινε, πρέπει να έκοφκε ο νούς του, νάκκο παραπάνω που τζείνου που εσκέφτηκε να κτίσει ένα υπουργείο με σχεδόν τρείς χιλίαδες υπαλλήλους, στο κέντρο της Λευκωσίας.

Πρέπει να εσκέφτηκε «Εν κανεί που εφωρτόσαμε του κόσμου τρείς χιλίαδες επιπλέον αυτοκίνητα, στάνταρτ ώρες πρωί μεσημέρι, τουλάχιστον να έβρουμε ένα τόπο να τα παρκαρίσκουν, να μεν τα ξαπωλούν πας τα πεζοδρόμια.»

Όπως τζιαι να έσιει, στην περιοχή τζιαμέ πρέπει πρώτα- πρώτα να διαλύσουν το πάρκινγκ που εκάμαν, στην θέση του σινεμά «Αθήναιων». Τζιαμέ πρέπει να κτιστεί ένα πολυόροφο πάρκινγκ (τζιαι όι χωράφι ασφαλτοστρωμένο με γέρο να κόφκει τίκετ) να βάλλει τα αυτοκίνητα του ο κόσμος. Να δώκουν τζιαι ένα όροφο αν είναι τους κυβερνητικούς για να μεν σαλαπατούν.

Το παλίο ΓΣΠ, να το κάμουν ενα όμορφο πάρκο. Να πρασινήσει λλίο ο τόπος τζιαμέ, να ομορφήσει η περιοχή. Ότι θέλουν ας βάλουν μέσα, άμα γουστάρουν ας βάλουν τζιαι καμία προτομή κανενού διάσημου τζιαι να του το αφιερώσουν. Φτάνει να γίνει κάτι κοινόχρηστο, όμορφο τζιαι λειτουργικό.

Τζιαί όχι, τούντα τρία ΔΕΝ είναι χαρακτηριστικά των μόλλ τζιαι των εμπορικών κέντρων. Κανεί καταστήματα, εν γεμάτος ο τόπος.

Τζείνο που εν καταλάβουν νομίζω οι υπεύθηνοι ή απλά εν τους συμφέρει να το καταλάβουν, εν ότι η Λευκωσία εγέρασε, ασιήμησε, μάσιετε να ππέσει πάνω μας. Η λύση ΔΕΝ είναι να διαλύσουμε μια που τες ποιό αρχαίες πόλεις της Ευρώπης τζιαι να κτίσουμε που πάνω διαμερίσματα τζιαι εμπορικά κέντρα.

Η λύση είναι να την σάσουμε, να την περιποιηθούμε τζιαι να την διατηρήσουμε.

Η Λευκωσία πρέπει να αποσυμφορωποιηθεί. Να καθαρίσει που τα αυτοκίνητα. Πρέπει να πλακοστρωθεί τουλάχιστον η εντός των τοιχών πόλη, τζιαι κατ’ επέκταση η Μακαρίου τζιαι η περιοχή του παλιού ΓΣΠ. Να κάμουν πάρκινγκ περιφεριακά τζιαι ένα μικρό τράμ να λειτουργεί στο πλακόστρωτο, να μεταφέρει τους κουνόσιηλλους τους κυπραίους που εννα βαρκούνται να περπατήσουν.

Σκεφτείτε απλά μια περιοχή που να ξεκινά που τον μακρύδρομο τζιαι να συνεχίζει ως το παλίο ΓΣΠ πλακόστρωτη, περιποιημένη, με πράσινο, παγκάκια, καφετέριες τζιαι ουζερί, κόσμο να περπατά να απολαμβάνει την πόλη του τζιαι να μεν πίσσει μες την κίνηση.

Ας πίαν τζιαι μια φορά παραδείγματα σωστά, που Ευρωπαικές πόλεις όπως το Άμστερνταμ, την Θεσσαλονίκη τζιαι το Νιούκαστλ.

Αλλα ποιού τα λαλώ..πάλε μόλλ εννα κάμουν..τωρά εννα τους μάθω?

3 comments

  1. Ελένη

    Καλά τα λες. Πολύ καλή ιδέα. Γιατί δεν την στέλνεις ως πρόταση στον Δήμο μήπως επιτέλους αποφασίσουν να κάνουν κάτι χρήσιμο για αυτή την πόλη? Κάποιος επιτέλους πρέπει να σκεφτεί έξω από τα συνηθισμένα και να ομορφύνει λίγο αυτή την πόλη.

    ΑπάντησηΑπάντηση
  2. vlepw h aisiodo3ia mas kumainetai sta idia epipeda!:)

    ΑπάντησηΑπάντηση
  3. Έπεψες το ερωτηματολόγιο σου; Θέλει πολλούς ψήφους να βαρέσει η άποψη η σωστή.

    Για τα πλακόστρωτα τζιαι τους παιζόδρομους είναι είδη ξεπερασμένα. Δεκαετία του 80. Τωρά ξιλώννουμεν τα πλακώστρωτα, ξιλώννουμεν τα πεζοδρόμια τζιαι γίνουνται ούλα ίσια μέσα. Εναλλασσόμενος καλής ποιότητας κατράς, λύος τζιαι καλοφτιαγμένος, με καμιάν πέτρα δάϊ τζιάϊ για να ομορφίζει το έδαφος. Ο κατράς είναι το καλλύττερον πράμαν για να τζυλούν πάνω τα πατίνια των νέων, τα ποδήλατα, ακόμα τζιαι για το παρπάτημαν. Τα πλακώστρωτα χαλούν, ξιμαρίζουν, τζιαι είναι τζιαι πανάκριβα…

    Επιτρέπονται τζιαι τα αυτοκίνητα. Μόνον που δεν γίνεται στες κεντρικές ζώνες να τζιυλούν πάνω που 20 χιλιόμετρα την ώραν. Δεν έχει φώτα, δεν έχει διαβάσεις πεζών, δεν έχει πρωτεραιότηταν. Απαγορέυεται αυστηρά η στάθμευση σε μη επιτρεπόμενους χώρους. Πεζοί, αυτοκίνητα ποδήλατα νεκατώννουνται τζιαι η πρωτεραιότητα αποφασίζεται από την ευγένιαν. υπάρχουν πάρα πολλά τεχνιτά εμπόδια που κάμνουν τα αυτοκίνητα να μεν μπορουν να παν πάνω που 20 χιλιόμετρα. Έναν δεντρόν μες την μέσην του δρόμου που πρέπει να το πογυρίσεις, παγκούθκια, μια τάφρος με πράσινον τζιαι μπλέ χώμαν όπου παίζουν τα μωρά τζιαι που αφήννει μια πολλά στενή λωρίδαν για να περνούν τα αυτοκίνητα που δίπλα, τραπεζάκια ενός καφενέ που φτάννουν ως την μέσην του δρόμου. Τζιαι πολλοί μονόδρομοι. Πάεις με το αυτοκίνητον μόνον άμαν έχει πολλήν ανάγγην. Αλλιώς αλλάσσεις καντούνιν διότι θα σου φάει ώραν αν φκείς που τζιειμέσα.

    Σε όσες χώρες εδοκιμάστην επέτυχεν πάρα πολλά. Στην Γενέυην εγίνην έτσι ακόμα τζιαι στον πιό κεντρικό δρόμον μπροστά στον σταθμόν. Στην Σιόν, μιαν μικρήν πόλην του μεγέθους της Λάρνακας, εγίνην ούλλον το κέντρον έτσι. Κανένας δεν το επίστευκεν αλλά η συμβίωση αυτοκινήτου, πεζού, ποδηλάτου είναι δυνατή, φτάννει να ρίξεις την ταχύτηταν.

    ΑπάντησηΑπάντηση

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *